Historia Korei
W V-IV w. p.n.e. na terytorium Korei istniało starożytne
państwo Dzoson, pokonane przez chińską dynastię Han w 108 p.n.e. W I w.
p.n.e. w toku walk z Chinami powstały 3 państwa: Kogurio, Pekdze i
Silla. Okres ich istnienia zwano okresem Trzech Królestw, rozwijała się
sztuka, literatura wywierając wpływ na kulturę japońską. W 918 Wang Gon
założył nową dynastię Korio (od której pochodzi nazwa Korea, przyjęta
na początku XX w.). W XIII w. Korea uległa Mongołom. W XVII w. po
najazdach Mandżurów stała się wasalem panującej w Chinach mandżurskiej
dynastii Cing. Od XVI w. była terenem rywalizacji Chin i Japonii.
W 1910 Japonia anektowała Koreę i administrowała
Półwyspem. W 1945 do Korei wkroczyły od północy wojska radzieckie, a od
południa amerykańskie. Prowizoryczną granicą obu stref stał się
równoleżnik 30° szerokości geograficznej północnej. W 1948 Korea
podzieliła się na Republikę Korei i Koreańską Republikę
Ludowo-Demokratyczną. W 1950 KRL-D najechała na Republikę Korei
wywołując 3-letnią wojnę koreańską. W 1953 ogłoszono zawieszenie broni.
Od 1979 odbywają się okresowo rozmowy w sprawie zjednoczenia. 25 II
1998 nowy prezydent, Kim De Dzung, obiecał swoim rodakom podczas
uroczystości zaprzysiężenia "pot i łzy" i ocenił stan państwa jako
bliski bankructwa. Zapowiedział reformy, ale dodał, że w najbliższym
czasie "ceny i bezrobocie będą rosły, dochody zmaleją, wzrośnie liczba
bankructw".
13 VI 2000 przywódcy obu Korei, Kim Dzong-il oraz Kim
De Dzung, spotkali się w Phenianie. Podpisali tam układ, według którego
obydwa kraje zobowiązują się do podjęcia niezależnych starań, dążących
do zjednoczenia kraju, oraz połączenia rozdzielonych (przez konflikt
polityczny) rodzin. Oprócz tego Korea Południowa zobowiązała się pomóc
północnemu sąsiadowi poprzez wzmożone inwestycje.
Taekwon-do
- sztuka samoobrony powstała w Korei w 1955 r. Wymyślona i naukowo opracowana przez gen. Choi Hong Hi
W dosłownym tłumaczeniu słowo Taekwon-do oznacza:
 |
Tae - stopa, noga
Kwon - pięść
Do - droga, filozofia życia |
Nazwa sztuki oddaje ściśle jej treść: poddawanie ciała kontroli umysłu, kształtowanie samego siebie poprzez trening walki.
Powstało współcześnie i w ciągu kilkudziesięciu lat swego
istnienia doprowadziło tradycyjny dorobek sztuk walki do technicznej
perfekcji uzupełniając go o wiele technik stanowiących “rewolucję”.
Stało się to możliwe zarówno dzięki wytrwałości sztabu ekspertów
Taekwon-do, jak i dzięki konsekwencji, z jaką każda technika została
przeanalizowana w świetle praw biomechaniki i fizjologii ciała
ludzkiego, i przekonstruowania tak, by stała z nimi w całkowitej
zgodzie. Podstawą Taekwon-do są: system założeń filozoficzno -
moralnych, 24 ściśle określone układy formalne, współzawodnictwo
sportowe oparte na czterech konkurencjach indywidualnych i drużynowych
tj. układach formalnych, walce, technikach specjalnych i testach siły,
techniki podstawowe.
Cechami charakterystycznymi dla Taekwon-do są:
1. terminologia i frazeologia,
2. teoria uzyskiwania siły technik,
3. metody treningu,
4. systemy nauczania,
5. moralne zasady i filozofia,
6. technika taekwon-do,
7. system rang i wymagań egzaminacyjnych,
8. ubiór i wyposażenie zawodników, trenerów i instruktorów oraz sędziów.
PIĘĆ ZASAD TAEKWON-DO
I. Ye Ui- UPRZEJMOŚĆ
II. Yom Chi- RZETELNOŚĆ
III. In Nae- WYTRWAŁOŚĆ
IV. Guk Gi- SAMOKONTROLA
V. Baekjui Boolgool- NIEZŁOMNY DUCH
Taekwon-do łączy w sobie korzyści zdrowotne - płynące z wieloletniego
nieprzerwanego treningu, praktyczne - wynikające ze zdolności obrony
przed zagrożeniem oraz oddziaływanie kształtujące psychikę - poprzez
aktywny stosunek do siebie i otoczenia, systematyczność i wytrwałość.
Specyfiką Taekwon-do jest nastawienie na wyrobienie równoważnej
zdolności posługiwania się w walce uderzeniami rękami i nogami w
obronie i ataku, uwidaczniające się w bogactwie i doskonałości technik
zarówno ręcznych jak i nożnych.
Te ostatnie, zwłaszcza wykonywane z wyskoku
zyskały rozgłos w świecie sztuk walki, stając się niedoścignionym
wzorem. Jest niezaprzeczalnym faktem, że od chwili pojawienia się
Taekwon-do zaobserwować można wymuszone wyższością jego technik
wprowadzenie zmian i rozwój tradycyjnych sztuk walki, szczególnie w
stanowiących z reguły ich piętę Achillesa technikach nożnych. W opinii
wielu praktyków sztuk walki, Taekwon-do jest najdojrzalszym,
najpełniejszym i najbardziej jednorodnym technicznie z istniejących
systemów walki wręcz, oferującym swym zwolennikom z jednej strony
pokrywają wszelkie możliwości wykorzystania nieuzbrojonego ciała w
samoobronie w racjonalny, skuteczny sposób i odznaczając się wysokimi
walorami etyczno-wychowawczymi z drugiej.
Cechujące Taekwon-do logika i konsekwencja
założeń teoretycznych, piękno i skuteczność technik, jasność i
bezpieczeństwo stosowanych metod nauczania i treningu połączone z
dbałości o rozwój wewnętrzny adepta sprawiły, że jest ono obecnie
najliczniej uprawianą sztuką walki na świecie.
|
